Styðið hvør annan!

Hans Karl Højgaard Saltnes

Brøður! Um ein maður skuldi komi fyri einahvørja misgerð, tá hjálpið tit, sum andligir eru, honum til rættis við spakføris anda; men hygg um teg sjálvan, at tú ikki eisini skalt verða freistaður! Berið byrðar hvør hjá øðrum og uppfyllið soleiðis lóg Krists. Gal 6, 1-2

Gud biður okkum vera góð ímóti øllum menniskjum, men samstundis hevur hann litið okkum eitt serligt álit viðvíkjandi okkara kristnu brøðrum og systrum. Í tí stuttu søguni omanfyri, síggja vit ein drong, sum var so góður við beiggja sín, at hann fegin vildi bera hann og hjálpa honum. Hetta eigur eisini at síggjast aftur í tí kristna systkinaflokkinum. Vit eiga at hjálpa hvørjum øðrum. Eitt tað truplasta, ein kann uppliva, er at falla í synd og harvið eisini svíkja Gud. Eru vit við til at fordøma og baktala viðkomandi eisini, kann byrðan gerast so stór, at viðkomandi heilt gevur upp.

Heldur áttu vit at staðið honum nær og styðja hann ígjøgnum hesa tíð. Hetta er eitt av okkara egnu sysktjum. Tað er av týdningi, at vit hjálpa, styðja og stuðla einum, sum er fallin, og har tað kristna lívið kennist tungt og torført. Vit eiga at lata okkara systkin kenna hitan av Guds kærleika í okkum. Tað kundi væl verið, at vit eisini fullu, um vit vórðu freistað á sama hátt. Hetta er á ongan hátt at góðtaka syndina, men heldur er tað, at vit stilla okkum við síðuna av einum, ið tørvar hjálp. Vit hava øll tørv á at møta einum fyrigevandi frelsara. Og saman kunnu vit venda okkum til tann. sum ber allar okkara byrðar, um vit bert biðja hann, og tað er Jesus.